Çankırı’nın Turizm Potansiyeli Konaklama Engeline Takıldı: Tuzumuz Var, Tadımız Yok!
Çankırı’nın Turizm Potansiyeli Konaklama Engeline Takıldı: Tuzumuz Var, Tadımız Yok!
Her yıl 15-22 Nisan tarihleri arasında kutlanan Turizm Haftası, Çankırı için de geleneksel etkinliklerle anılıyor. Bu özel hafta, turizm bilincini artırmayı, yerel değerleri tanıtmayı ve iç turizmi canlandırmayı amaçlasa da, şehrin sahip olduğu zengin potansiyelin ötesine geçemeyen sembolik bir kutlamadan ibaret kalıyor. Vali makamı ziyaretleri, anıta çelenk sunumları ve basın açıklamaları gibi rutin programlar, Çankırı’nın turizmde gerçek bir atılım yapması için gereken adımların atılmasını her defasında bir sonraki kutlamaya erteliyor. Tıpkı bir zamanlar “Davos” olma hayali kuran Ilgaz Doruk Otel projesinin akıbeti gibi, büyük hedefler kağıt üzerinde kalmaya mahkum ediliyor.
Anadolu’nun kalbinde, coğrafi konumu itibarıyla stratejik bir avantaja sahip olan Çankırı; kültür, doğa, tarih, inanç ve sağlık turizmi gibi pek çok alanda önemli değerler barındırıyor. Şehrin Tuz Mağarası, Ilgaz Dağı’nın kış sporları ve doğa turizmi imkanları, kadim tarihi dokusu ve benzersiz kültürel mirası, onu gerçek bir cazibe merkezi yapma potansiyeline sahip. Özellikle spor turizmi, Çankırı’nın marka değerini yükseltmek, ekonomiye canlılık katmak ve bölgenin geri kalmışlık algısından sıyrılmasını sağlamak için katalizör görevi görebilir. Ancak bu zenginlikler, ne yazık ki, turizmin en temel unsurlarından biri olan “konaklama” konusunda yaşanan ciddi sıkıntılar nedeniyle tam olarak değerlendirilemiyor. Bölge halkı ve yetkililer arasında dile getirilen “Unumuz var, yağımız var ama helva yapamıyoruz, çünkü şekerimiz yok” tabiri, konaklama tesislerinin yetersizliğini en çarpıcı şekilde özetliyor. Bu durum, sunulan turizm deneyimlerinin tatsız ve eksik kalmasına yol açıyor.
Çankırı’ya ulusal veya uluslararası düzeyde bir spor turnuvası teklif edildiğinde, yetkililer genellikle büyük bir ikilemle karşılaşıyor. Okulların tatil olduğu ve yurtların boşaldığı kısa yaz dönemi dışındaki tarihlerde, kafileleri ağırlayacak yeterli yatak kapasitesi bulunamıyor. Çankırı Belediyesi’nin 4’ü süit toplam 30 odalı Tuzlife Otel’i, DSİ ve Öğretmenevi misafirhaneleri gibi kamu tesisleri, sınırlı kapasiteleriyle büyük gruplara ev sahipliği yapmaktan çok uzak. Temelden yapılması halinde şimdiye bitmesi beklenen ancak tadilatı uzayan Polisevi misafirhanesi de bu açığı kapatmaktan aciz. Şehirdeki özel otellerin sayısı ise bir elin parmaklarını geçmiyor ve bu otellerde hafta içi bile yer bulmak zorlayıcı olabiliyor. Dahası, sporculara devlet tarafından sağlanan yol ve harcırah ödenekleri, mevcut otellerin fiyat tarifeleri karşısında yetersiz kalıyor. Bu durum, turnuvaların ve büyük organizasyonların Çankırı’ya gelmesini engellerken, şehrin ekonomik potansiyelini de ciddi anlamda kısıtlıyor. Tur operatörleri ile yapılan toplantılarda sunulan en cazip tur paketleri bile, “Nerede kalacağız?” sorusuna net bir yanıt verilemediği için havada kalıyor; sporcuların ve diğer ziyaretçilerin Çankırı’ya “oluk gibi akması” hayalden öteye gidemiyor.
Çankırı’nın bu kısır döngüden kurtulabilmesi ve turizmdeki gerçek potansiyelini açığa çıkarabilmesi için acil ve kapsamlı bir stratejiye ihtiyaç var. Konaklama altyapısının güçlendirilmesi, yalnızca spor turizmi için değil, aynı zamanda ulusal ve uluslararası kongreler, seminerler ve toplantılar için de şehrin elini güçlendirecektir. Bu noktada, özel sektörün otel yatırımlarına teşvik edilmesi büyük önem taşıyor. Ticaret ve Sanayi Odası (TSO) gibi meslek odaları ile TÜRK-İŞ gibi sendikaların da kendi misafirhane ve sosyal tesis kapasitelerini artırmaları, bu konudaki yükü hafifletebilir. Kamunun da bu yatırımlara destek olacak teşvik mekanizmaları geliştirmesi ve bürokratik engelleri kaldırması gerekiyor. Merkezi konumu ve doğal güzellikleriyle adeta bir elmas gibi parlamayı bekleyen Çankırı, doğru yatırımlar ve kararlı adımlarla, “Ankara’nın sadece bir ilçesi” olmaktan öte, Türkiye’nin önemli bir turizm ve organizasyon merkezi haline gelebilir. Tuzumuz var ama tadımız yok klişesinden sıyrılıp, tatlı bir başarı hikayesi yazmak, artık somut eylemlerle mümkün olacaktır.
